11/6/2008 · Kategori: SIIRLERIM
Bir dur demek gerek,
İyi değil gidişatımız
Omzum çöktü, taşıyamıyorum,
Ağır günahlarımız…
Duymuyor, hissedemiyorum
Bakışlarım eskisi gibi değil
Biliyorum düşman değil kainat
Yetişemiyorum ardından
Koşamıyorum
Geçip gidiyor hayat
Biliyorum…
Düşman değil kâinat…
Bir dur demek gerek,
İyi değil gidişatımız…
Bir el tutup kaldırsın artık
Şaha kalktı günahlarımız…
Yusuf değilim ben, Yusuf değil…
Züleyhalar gömleğimi çok yırttılar
Kaçmadım belki kaçamadım
Uyuttular…
Şimdi mi? Hiç biri yok
Hep unuttular…
Sultan da değilim mısıra
Kölesiyim günahlarımın…
Bir el tutup kaldırsın artık
Ohlara dönsün ah’larım…
Kölesi olmayayım günahlarımın…
HALİL KARTAL
10/5/2008 · Kategori: SIIRLERIM

Bir varmış bir yokmuş ne varmış elde…
Günaha dost oldum sevap zevâlde
Yıllarca kurduğum bomboş hayalde
O eski rüyadan eser yok şimdi…
Söz aşka geldi dertli ozan oldu
Yandı gönül ateş-i suzan oldu
Ruhuma ki iklimler hazan oldu
O eski bahardan eser yok şimdi…
Zehirdi acısı… Lezzeti tattım
Günahı bilmedim ne ile tarttım
Dürüldü defterim ömrü kapattım
O eski hayattan eser yok şimdi…
Halil Kartal
10/5/2008 · Kategori: SIIRLERIM
İlmin ile alim ol
İman ile kamil ol
Kafkasta şeyh şamil ol
Gel tevbeye...tevbeye...
Kızıl rengi bulutlar
Boşa gitmez umutlar
Gökte melekler kutlar
Gel tevbeye...tevbeye...
Ne bugün ne de yarın
Bir tevbe yoğun varın
Kazılmış bil mezarın!!!
Gel tevbeye... tevbeye...
Ne delisi ne kanı
Cennet olsun mekanı
Kaldır elin yukarı
Gel tevbeye...tevbeye...
Halil yazma manasız
Cennet olmaz imansız
Günahlı ol günahsız!!!
Gel tevbeye... tevbeye...
-Halil Kartal-
10/5/2008 · Kategori: SIIRLERIM
Dua'm; tutunduğum can simidi
Ellerim; semaya açılan kapı
Bayram; mazlumların ümidi
Bayram ki içimde; esrarlı yapı...
Giden benliğim, yiten aklım...
Bitmez sandığım son yolculuk
Bayram... Tuttuğum son salkım...
Bayram ki; İçimde masum çocuk...
Silinen hatıralar, taze hayallerim
Halili... Ufak, aciz kulcuk...
Bayram... Semaya açılan elllerim
Bayram ki ukbaya yolculuk...
Halil KARTAL
10/5/2008 · Kategori: SIIRLERIM
Dört mevsim tükettim hep heder ettim
Bahar ile yazdan, güzden utandım
Şerri hayr eyledim hayrı şer ettim
Aynada baktığım yüzden utandım...
Günahım çoğaldı yok oldu tevbem
Korkuyorum ya rab şehvet mi kabem!
Ne çare rabbime bazen hitabem
Okuduğum bir kaç cüzden utandım...
Bahtıma muzdarip bir satır düştü
Günahkar olmak mı? Hayaldi düştü...
Yüzümden edebin gölgesi düştü
Yazdığım onlarca sözden utandım...
Halili kalemi kalbine sapla
Yıkarlar seni de eski bir kapla
Sırtında giderken tahta bir atla
Arkamdan ağlayan gözden utandım...
« Önceki ::