KENDİMDEN UTANIYORUM...
10/5/2008 · Kategori: DENEMELERİM
Gecenin bu saatinde aklıma geldi gecede dolaşırken...
bir oyun oynamak...
belki de kendimizle yüzleşmek... Yazmanın, itiraf etmenin o latif sükunetine kavuşmak...
herkesin kendisine ait bir nefs muhasebesi elbette vardır... birileri bize "senin gizlediğin her şeyi biliyorum" dese bizi esir alabilir... Aslında gizlediğimiz her şeyi bilen birisi var... Biz...Kendimiz...Kendimizden kaçamıyoruz...
bir nevi kendi özeleştirilerimizi, olmak isteyip de olamadıklarımızı, bir türlü yapmak isteyip de yapamadıklarımızı ve bunlarla birlikte vicdanımızda sorguladığımız, acısını çektiğimiz ve kendimizden utandığımız hallerimizi yazalım istedim... Buradaki gayem insanların kusurlarını ortaya çıkarmak değil...Zaten konumuz bu kusurları itiraf edebilme cesaretini gösterebilenlere hitap ediyor ve şahsi şeyler değil istediğimiz...
konuya benim başlamam gerekiyor sanırım konu sahibi olarak...
kendimden utanıyorum...; az uyuyup çok şeyler yapmam gerektiği halde öğlenlere kadar uyuduğumda hem kendimden hem rabbimden utanıyorum...
kendimden utanıyorum; her defasında bir daha yapmayacağım, bir daha böyle olmayacak dediğim halde aynı yerlerimden her defasında sokulmamdan...
kendimden utanıyorum, nefsani hislerime mukayyed olamadığımdan...
.....
.....
.....
buyrun kalem erbabları...
satırlar ve ekranlar sizin...
ve şunu da belirteyim ki kimsenin kusurunda gözüm yoktur... çünki en büyük kusurlar bendedir...benden ileri olamaz ki hiç kimse onların kusurunda gözüm olsun...
sevgiyle kalınız...
HALİL KARTAL
Kalıcı Bağlantı
Yorum (0)
Yorum yaz!
Arkadaşına Gönder!